चण्डीगढ, 18 जनवरी 2021
आखिर मर्ने बेला आफ्नै जन्मथलोमा अन्तिम श्वास लिन पाइयोस भन्ने चाहना धेरैले बोकेका हुन्छन । सल्यानका झुपल पुनले पनि परिवारविहीन भएका कारण जीवनको अन्तिम समयसम्म त्यही चाहना गरेका होलान । तर सगत्र दाजुको जालसाँजीका कारण 40 वर्षदेखि परिवारविहीन हुन पुगेका झपल पुनको त्यो चाहना अधुरो रह्यो । भारतको चण्डीगढमा परिवारविहीन भएर जीवन काटिरहेका झुपल विरामीले थला परेपछि माटोमा विलीन भएका छन ।
दाजुले बुवा-आमाको सम्पत्ति भाई झुपल पुन मगरलाई थाहै नदिएर बेचेर अनयत्र बसाई सरेका कारण झुपल परिवारमा जान्छु भन्दापनि 40 वर्षदेखि परिवारविहीन भएर चण्डीगढमा बसिरहेका थिए । अन्ततः भारतमा पनि कोही आफन्त नभएका कारण यो कोरोना महामारीका बेला विरामी भएर थला परेपछि केही नेपालीहरुले उनलाई मानवीय नाताले अस्पतालमा भर्ना गरिदिए तर पनि उनलाई बचाउन सकिएन ।
सल्यान घर भएका झुपलका दाजुले जग्गा जमीन र सम्पत्ति बेचेर नेपालगञ्ज तिर बसाई सरेको र त्यसपछि दाजु र दाजुका छोराको पनि मृत्यु भएका कारण उनि 40 वर्षदेखि चण्डीगढको सेक्टर 25 मा मजदूरी गरेर जीवन बिताईरहेका थिए । तर केहीदिन अघि उनि विरामी भएर थला परेपछि स्थानीयहरुले उनलाई उपचारका लागि सेक्टर 16 को सरकारी अस्पतालमा भर्ना गराएका थिए । उनलाई बचाउन नेपाली जनसम्पर्क समिति चण्डीगढ शाखाका अध्यक्ष सन्नी शर्मा र सचिव रेशम रानाको नेतृत्वमा ठूलो प्रयास गरिएको थियो । तर हुने हार दैब नटार भनेझै 16 जनवरीका दिन उनले अस्पतालमै अन्तिम श्वास लिएका छन । अध्यक्ष सन्नी शर्मा, सचिव रेशम राना र नेजस पश्चिमोत्तर क्षेत्रका अध्यक्ष खुम प्रसाद काफ्लेको टिमले अस्पतालमा लागेको खर्च तिरेर उनको अन्तिम संस्कार गरेको छ । सम्पत्तिका कारण दाजुले भाईलाई शत्रु ठान्ने परिस्थितिका कारण यस्ता कतिपय घटना हुने गर्दछन । संसारमा आत्मियता, आफन्तपन, निकटता, मित्रता र सबैभन्दा ठूलो कुरा मानवतानै मरिसकेपछि जीवनको के मोल छ र !
